Home » Blog » Wanneer weet ik of ik overprikkeld ben?

Wanneer weet ik of ik overprikkeld ben?

Gepubliceerd op 27 juni 2022 om 15:16

Laten we eens beginnen bij wat overprikkeling nu eigenlijk is.

De definitie van overprikkeling is; De overbelasting van een hersenstelsel door externe en interne prikkels.

Dus eigenlijk is het een kortsluiting in je hoofd. Je zenuwstelsel kan de hoeveelheid prikkels niet meer aan en dit uit zich in allerlei symptomen.

  • Je hebt een kort lontje,
  • je kunt de situatie niet meer overzien,
  • je kunt je maar met 1 ding tegelijkertijd bezig houden,
  • je hebt weinig energie
  • je slaapt slecht
  • je hebt regelmatig hoofdpijn
  • je bent veel en vaak emotioneel, al weet je zelf niet waarom
  • je wilt RUST

Een paar concrete voorbeelden zijn nog;

  • Je kunt je enorm irriteren aan de kinderen van de buren die buiten aan het spelen zijn, terwijl jij alleen maar lekker rustig in je tuin wilt zitten.
  • Na een verjaardagsfeestje, voel je je compleet leeg gezogen. Je hebt geen energie meer en moet echt even opladen
  • Het lijkt wel of de filter in je hoofd het niet meer doet. Je voelt alles van iedereen en hoort ieder gesprek.
  • Je reageert erg kortaf en geïrriteerd naar je dierbaren, en hebt hier later veel spijt van, omdat je eigenlijk ook niet weet waarom je dat zo gedaan hebt.

 

Via onze zintuigen nemen we dingen waar. We zien dingen, ruiken een geur of voelen de koude op onze huid.

Alleen onze zintuigen zijn niet in staat om deze dingen te interpreteren, er een betekenis aan te geven. Dit gebeurt door onze hersenen en ons zenuwstelsel.

Een prikkel komt binnen (door onze ogen, neus of huid), wordt door de zenuwen naar het controlecentrum in onze hersenen gestuurd en die onderneemt actie. Bij het ruiken van een brandgeur bijvoorbeeld, ondernemen we actie door te vluchten of te zorgen dat de brand geblust wordt.

 

Maar dit gaat nog verder. Ook op energetisch niveau komen we een hoop prikkels tegen.

Je kunt je dit als volgt voorstellen.

Om ons heen en door ons heen zit een energieveld. Ook wel onze aura genoemd. Onze persoonlijke ruimte, onze space. Je bent je heel bewust van deze ruimte wanneer er mensen te dicht tegen je lichaam aan komen staan, zodat je je ongemakkelijk begint te voelen. Bijvoorbeeld in een lift of tijdens het boodschappen doen. Tijdens de afgelopen corona tijd, werden heel veel mensen zich bewust van deze ruimte, omdat we toen “gedwongen” werden om 1.5 meter afstand te houden tot elkaar. Dit bracht veel van ons een hele hoop rust en minder prikkels.

Je neemt dingen dus waar via je zintuigen, zoals hierboven beschreven. Maar het kan ook heel goed zijn dat je dingen waarneemt via je energie. Dan voel je je bijvoorbeeld ongemakkelijk als er iemand te dicht in je buurt komt. Voel je liefde in je lichaam, bij het zien van iemand van wie je houdt. Of voel je de onzekerheid opkomen wanneer je een presentatie voor een groep mensen geeft.

Ook deze prikkels vang je op, en deze worden via je zenuwstelsel vertaald zodat we er een betekenis aan geven.

Bij overprikkeling ontstaat er een korstsluiting. Het controlecentrum kan het niet meer aan en is overbelast.

Je kunt het je ook voorstellen als een file die zich ontwikkelt voor een druk knooppunt. De auto’s blijven maar komen, maar kunnen niet sneller verwerkt worden.

Het kan ook zijn dat je zenuwstelsel nog gevoeliger reageert. Dit verschilt per persoon, maar ook soms per situatie.

Wanneer je bijvoorbeeld veel ballen in de lucht moet houden, een druk leven hebt waarin je veel moet regelen en je ervaart hier een mate van stress in. Dan kan het zijn dat je zenuwstelsel wat gevoeliger wordt.

Wanneer je niet zo lekker in je vel zit, ben je meer gericht op de buitenwereld, ik bedoel, je raakt verder van je eigen kern af.

Als je stress ervaart dan ben je eigenlijk continu in de overlevingsmodus. Door interne prikkels (het ervaren van stress, het niet kunnen pakken van rust, en een hoofd dat vol zit met alles wat nog moet) raakt het knooppunt dicht geslipt en kunnen de prikkels niet meer verwerkt worden.

Maar er zijn ook mensen met een gevoeliger zenuwstelsel. Standaard, altijd.

De naam zegt het al; Hoog Sensitief Persoon.

Simpel gezegd kun je het zo zien; bij deze mensen zijn de knooppunten wat uitgebreider, er zijn meer zijwegen en vertakkingen. Waardoor een prikkel die binnenkomt, dus nog meer kanten heeft om op te gaan.

De prikkels die binnenkomen bij iemand die hoog sensitief is, worden uitgebreider onderzocht, daardoor lijkt het of ze meer waarnemen dan een ander.

De zintuigen werken echter hetzelfde, het wordt alleen op een meer fijngevoeligere manier verwerkt door het controlecentrum.

Je kunt je dus ook voorstellen dat er eerder kortsluiting ontstaat bij deze mensen. Omdat de hoeveelheid prikkels die er binnenkomen gewoonweg meer zijn, en uitgebreider.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.